Те видов повторно

Те видов повторно!

Во истиот ресторан 

како одговорите ги бараш

во палачинката засладена со чоколаден крем.

Те видов повторно!

Исто како пред многу години

скршен од тага за изгубеното детство...

Те видов повторно,

на денот на вашата разделба

кога острите врвови на тревките

ги скокоткаа твоите стапала.

Те видов повторно!

Кога за последен пат прошета низ твојот роден град,

кога ја бакна нежно на осамениот плоштад

и кога се разделивте засекогаш.

Те видов повторно

на денот кога реши да се промениш,

кога сонцето изгреа од запад,

а зајде на исток...

Те видов повторно,

како збунето ја пиеш ладната лимонада,

како гледаш во стариот часовник чекајќи го возот,

со засенет поглед на гнев и омраза...

Те видов повторно

и се запрашав каде е моето место

во целава оваа приказна?

Во почетокот?

На средината?

Близу крајот?

Те видов повторно

и се замислив, што сум јас во оваа песна?

Лик? Раскажувач? Посредник?

Те видов повторно

и посакав да не те видов...